De Griffioen 4 bindt ook Drachtster Boys 6 aan zegekar
Zo. De cirkel is rond voor dit seizoen. Begonnen we in een grijs verleden, om precies te zijn 5 september 2009, met een thuiswedstrijd tegen Drachtster Boys, vandaag sloten we af tegen dezelfde boys uit Drachten. En bleven we tijdens de openingswedstrijd nog steken op 3-3, vandaag gingen de punten mee in de kofferbak, dankzij een 0-2 auswärtssieg.
Door de honderdtwaalf dag op Sportpark Oostenburg was de parkeerplaats van het sportterrein bezet en verzamelden we ons naast het gemeentehuis, waar al een brandweerauto voor ons klaarstond. Helaas kregen we die niet open, zodat we maar met gewone auto’s richting het Drachtster Bos reden.
Zoals bekend houdt het met de kwaliteit van onze eigen velden niet over, maar ook het aller aller achterste veld in Drachten was door weer, wind, zon, zee en strand aangetast. Ik denk dat boer Harms zijn koeien niet op dit veld zou durven laten grazen, uit angst voor blessures.
Onder het motto: “wat is het leven mooi met Anne in de kooi” verving Anne Cor tussen de palen. Anne had dit seizoen 1 x eerder meegedaan, in de nu al legendarische uitwedstrijd tegen kampioen Rottevalle, die wij destijds tot een glorieus einde hadden gebracht.
Het gebeurde de laatste weken al vaker en ook nu begon de tegenstander beter dan wij. Gezapig lieten we ons naar de slachtbank leiden, maar op het moment dat er bijna geslacht kon worden, lieten de Smallingerlanders ons steeds weer ontsnappen. Beste kans voor de thuisclub was een kopbal die buiten bereik van Anne via de buitenkant van de paal naast diezelfde paal stuiterde. Gaandeweg kwamen we wat beter in de wedstrijd, maar tot veel kansen leidde dat niet, met als logisch gevolg dat het na 45 minuten nog 0-0 stond.
Aangezien het veld waar wij vandaag op speelden dus echt bijna tegen de Waddenzee aanligt, wilde Menzo onze beentjes sparen en in plaats van anderhalf uur heen en terug naar de kleedkamer te lopen, hield hij zijn tactische praatje aan de rand van het veld.
Met De Groenteboer en Henk Sjoerd voor Hippe en Tom probeerden we voor de overwinning te gaan. Bij winst kunnen we namelijk nog op de 2e plek eindigen.
En na ongeveer een kwartier was het ook raak. Kiki onderschepte de bal en tikte terug op Anne, die Piet bereikte. Middels een onvervalste, ongeëvenaarde, rush aan de linkerkant van het veld manoeuvreerde Piet zich vrij. Hij zocht en vond Roel die goed voor zijn man kroop en de bal fraai in het net deponeerde (0-1).
Dat was een mooie opsteker. Even later opnieuw een rush aan de linkerkant. Ditmaal was het Henk Sjoerd die de gashendel flink opentrok. Hij hield de bal net binnen en liep door en liep door. De laatste man van de thuisclub kon hem nog maar op 1 manier tot stoppen brengen en dat was middels de noodrem, één van het kaliber: een 10 op de schaal van de Baskische slager.
Hoewel sommige mensen zeggen:”There is no justice in this world”, bestaat er af en toe gelukkig toch nog gerechtigheid. Rindert, die vandaag weer op het vertrouwde middenveld opereerde, schoot de toegekende vrije trap hard in. De keeper kon de bal wel keren maar niet klemmen en de rap toegesnelde Henk Sjoerd benutte de rebound en deelde daarmee genadeloos de genadeklap uit (0-2).
De wedstrijd wandelde verder naar de 90 minuten en toen blies de referee het seizoen met 3 fluitsignalen tot een mooi einde. Wij hadden onze plicht gedaan door te winnen en hebben plaatsgenomen in de wachtkamer. We staan nu op de 2e plaats. Aangezien er nog een paar inhaalwedstrijden gespeeld moeten worden, moeten we afwachten of we op deze stek eindigen, maar we zien wel wat het wordt. Het seizoen is met 36 punten uit 20 wedstrijden sowieso geslaagd. Of we nu 2e, 3e of 4e worden.
Bovendien hebben we een record gevestigd. We hebben dit seizoen maar liefst 8 verschillende keepers gehad, te weten Cor, Jaap, Lolke, Harry NAC, Anne, Sven, Erwin en John, en dat is een nieuw Nederlands record. Het oude record stamt uit 1936, toen V.V.H.T. (Voetbalvereniging Handen Thuis) 6 keepers versleet.
Het wereldrecord staat overigens op 184 keepers. Dit werd gevestigd in België, in 1921, door de voetbalvereniging “Sportvrienden Allez Op Het Plezante Gazonneke”. Zij hadden voor hun thuiswedstrijden een eigen clubscheidsrechter die elke keer als de keeper de bal in zijn handen pakte, floot voor hands en een rode kaart uitdeelde, waardoor een nieuwe goalie moest komen opdraven. Waarschijnlijk wordt dit record nooit meer verbeterd.
De Drachtsters konden het verlies maar moeilijk verkroppen en op de terugreis hadden zij, heel flauw, een paar wegen afgezet. Zoals wel vaker is gebleken, zijn wij niet voor 1 gat te vangen, laat staan voor 2. Henk Sjoerd verplaatste het verkeersbord en zo konden wij mooi via de kortste weg en het fietspad (zie foto) terug naar Oosterwolde, alwaar wij aan het Rode Plein nog enkele versnaperingen wegtikten.Namens alle spelers en begeleiders van het 4e wil ik al onze gastspelers bedanken voor het meedoen, de scheidsrechters voor het fluiten, de grensrechters voor het vlaggen en de supporters voor hun support en voor het feit dat ze hun ogen hebben willen kwellen door naar onze wedstrijden te kijken.
Tot volgend seizoen!
Drachtster Boys 6 - De Griffioen 4 0-2
Opstelling: Anne, Hotze, Tim, Kiki, Ben Sahar, Hippe, Tom, Rindert, Maarten, Roel, Piet. Wissels: De Groenteboer en Henk Sjoerd.
0-1 Roel
0-2 Henk Sjoerd
Met sportieve groet,
De verslaggever van het vierde.
