Zo is het seizoen nog maar net begonnen en zo, voor je het weet, huppetee, is het alweer tijd voor de laatste thuiswedstrijd. En het werd een match waar de nodige ingrediënten inzaten: een speler die al om ongeveer kwart over 10 hartstochtelijk met de warming-up begon, een tombola met 3 keepers waarvan 2 tegelijkertijd, een groepsfoto die pas na meerdere pogingen kon worden uitgevoerd, omdat er iemand nog even naar de “supermarkt” was, een wereldgoal en spanning en sensatie tot de laatste minuut.

  

Geloof het of niet, maar het was pas de eerste wedstrijd deze jaargang tegen onze tegenstander, ONR 4. Niet voor de eerste keer dit jaar een team dat een beduidend lagere gemiddelde leeftijd heeft dan wij. En zijn wij er specialist in om de punten, met een grote roze strik eromheen, cadeau te doen aan de ploegen die beduidend lager op de ranglijst bivakkeren dan wij, zo lukt het ons de teams die in het linkerrijtje staan, goed partij te geven.

   

Waarschijnlijk zit het hem erin dat de ploegen in de bovenste helft de elftallen zijn waar wat meer voetbal in zit en kunnen wij ons daar beter in vastbijten dan de lange-halen-vroeg-thuis formaties. Ook vandaag hebben we goed gespeeld en gevochten als ontembare leeuwen, met als beloning een onvervalste 24 karaats 3 punter.

  

Tja, waar moet je beginnen? Laten we maar eens een poging wagen. De warming up werd heel gedisciplineerd uitgevoerd. Het was ons aller Hippe, de huis-DJ van De Griffioen, die het ’s morgens vroeg thuis niet meer uithield en besloot de stramme beentjes soepel te strekken middels de gangbare oefeningen als binnenkant been over de knie, hakken naar de bil en voetjes van de vloer. Ik denk dat Hippe middels zijn inspannende uitspattingen de basis heeft gelegd voor de eclatante overwinning van vandaag. (zie foto, Hippe ligt al 3 rondjes voor.)

  

Voordat we aan de strijd zouden beginnen, gaf fotograaf Haayema aan dat onze website nog niet over een actuele elftalfoto van ons beschikt. Nou daar valt een mouw aan te passen zou je zeggen. Dus wij allemaal in de goal, haren (voor zover aanwezig) nog even in de plooi of juist wild losgegooid, Tom een bal voor zich op de grond en allemaal cheeeese, maar ho, stop, halt, wacht, er ontbreekt iets of iemand op het plaatje.

  

Het was Marcus die zei dat hij even naar de supermarkt moest, maar dat waag ik te betwijfelen. Volgens mij is hij snel naar Kapsalon Jolanda gefietst om de blonde puntjes nog even wat bij te werken. Toen Marcus weer terug was en het plaatje daarmee compleet, konden we alsnog naar het vogeltje lachen en laten we wel wezen: het resultaat mag er heel best zijn hoor! En echt, er is niet of nauwelijks gefotoshopt.

  

Scheidsrechter Haayema had nog maar amper voor de aftrap gefloten, toen Cor een terugspeelbal te verwerken kreeg. Cor weigerde dat echter. De nietsvermoedende Lolke, die zojuist was omgekleed en doodgemoedereerd richting dug-out liep, kreeg het keepershirt van Cor toegeworpen. Gewoonlijk roept Cor: “Los maar!”, maar nu riep hij: “Los jij het maar op!”, en liep gewoon weg! Met een uiterste krachtsinspanning kon Lolke nog ternauwernood redding brengen.

  

Even later schoot een ONR-er de bal over de achterlijn. Ik liep naar voren in afwachting van de doeltrap, draaide me om en knipperde eens met mijn ogen. Hè? Lolke was het keepen alweer meer dan zat en in zijn plaats stond Broer Haayema, de broer van Erwin, die volgend seizoen onze vaste keeper wordt, heb ik gehoord.

  

Haayema werd gelijk maar even getest door Kiki die een terugspeelbal opzettelijk, ouderwets zacht terugschoof. Met een sliding kon Haayema zijn broek niet, maar zijn doel wel schoonhouden. Met de scherpte zat het wel goed dus. Aan de andere kant kregen wij een vrije trap. Voorstoppert Rindert belastte zich hiermee en hij deponeerde de lederen knikker met een ijzeren precisie precies op de gekrulde kruin van Piet die de bal achterover in het doel kopte, 1-0.

  

ONR bleef voetballen en zocht uit alle macht naar een doelpunt. Ze kwamen wat meer op onze helft te spelen, maar wij gaven achterin weinig weg. We bereikten de rust met een 1-0 voorsprong.

  

Nadat de thee was verorberd, liepen we het veld maar weer op. We lieten de Rodenaren komen, maar opnieuw wisten zij zich weinig raad met de geboden ruimte. Verder dan wat afstandschoten kwamen ze eigenlijk niet.

  

En toen kregen wij een corner die door Tom werd genomen. En toen bereikte hij Piet en toen was die een fractie van een tikkeltje sneller dan de keeper en toen knikte hij de 2-0 binnen.

  

Wij kennen onszelf maar al te goed. 2-0 is nog lang geen kat in het bakkie. En inderdaad uit een vrije trap kopte ONR de aansluitingstreffer tegen de touwen. Gelukkig konden wij de marge van 2 snel weer herstellen. Het was de ingevallen Johnny die de bal keurig teruglegde op De Groenteboer, die de bal loep- en loepzuiver bij de tweede paal binnenkrulde en ons zo weer wat lucht gaf. Go Groenteboer!

  

Dat het daarna nog 3-2 werd, zorgde ervoor dat het nog een paar hete slotminuten werden, die wij gelukkig goed hebben doorstaan.

  

Een overwinning van het collectief, maar zeker ook een verdienste van het middenveld vandaag, dat met de tong op de schoenen alle gaten dicht liep en en passant ook nog meeging in de aanval. Ook de backs Ben Sahar en Hotze "Klavertje 4" Brouwer brachten een lastige middag tot een goed einde. Chapeau!

  

Volgende week mag ONR in Roden revanche op ons gaan nemen.

  

De Griffioen 4 – ONR 4            3-2

 

Opstelling: Cor, Hotze, Kiki, Rindert, Ben Sahar, Henk Sjoerd, De Groenteboer, Tom, Jan, Hippe, Piet. Wissels: Lolke, Johnny, Broer.

  

1-0       Piet

2-0       Piet

2-1       ONR

3-1       De Groenteboer

3-2       ONR

  

Met sportieve groet,

  

De verslaggever van het vierde.